Kim był św. Piotr Klawer?
Święty Piotr Klawer (1580–1654) był jezuitą i kapłanem, który całe swoje życie poświęcił niewolnikom przywożonym z Afryki do Kartageny w Ameryce Południowej. Urodził się w Hiszpanii, w Katalonii, a do Towarzystwa Jezusowego wstąpił jako młody człowiek, pragnący oddać się całkowicie służbie Bogu.
Posłany na misje, zetknął się z dramatem ludzi traktowanych jak towar: chorych, głodnych, upokorzonych i pozbawionych wszelkiej godności. Stał się dla nich bratem, obrońcą i kapłanem. Sam nazywał siebie „sługą niewolników” i tymi słowami określił całe swoje życie.
Źródłem jego siły była Eucharystia, modlitwa i rozważanie Męki Chrystusa. Zmarł 8 września 1654 roku. Kanonizowany został w 1888 roku. Do dziś pozostaje symbolem miłosierdzia i wiernej, cichej służby najbardziej zapomnianym.
Od samego początku nasze Zgromadzenie zostało powierzone opiece św. Piotra Klawera SJ, którego nosi imię. W epoce, w której prawa ludzkie były poważnie naruszane, św. Piotr Klawer potrafił służyć bliźniemu z miłością i oddaniem, pomagając niewolnikom uświadamiać sobie godność dzieci Bożych i ich nadprzyrodzone powołanie. Bł. Maria Teresa Ledóchowska dzieliła jego gorliwość i zaangażowanie na rzecz uznania godności każdej osoby ludzkiej
Poniższy film jest częścią wielkopostnej ścieżki formacyjnej przygotowanej przez jezuitów. W krótkiej, medytacyjnej formie przybliża postać św. Piotra Klawera i jego duchowość: służbę, która rodzi się z głębokiego zjednoczenia z Chrystusem.
Film jest w języku angielskim, jednak jego przekaz jest prosty i uniwersalny. To zaproszenie do spojrzenia na przykład św. Piotra Klawera jako drogę schodzenia ku tym, którzy są najsłabsi, najbardziej zranieni i zapomniani.
Streszczenie filmu
Film ukazuje św. Piotra Klawera jako człowieka, który pozwolił, aby Ewangelia zaprowadziła go na peryferie ludzkiego cierpienia. Jego codziennością stały się nabrzeża portowe, wnętrza statków i miejsca, do których nikt nie chciał schodzić.
Nie walczył przede wszystkim z systemami ani nie szukał rozgłosu. Odpowiadał na zło obecnością, czułością i wiernością. Pochylał się nad ciałem i duszą człowieka, widząc w nim oblicze Chrystusa. Jego służba była cicha, często niezauważona, pozbawiona wdzięczności i szybkich owoców.
Film stawia pytanie o sens chrześcijańskiego życia:
czy potrafimy służyć tam, gdzie nie ma uznania, gdzie potrzeba wytrwałości i zgody na to, że owoce zobaczy tylko Bóg?
Postać św. Piotra Klawera staje się znakiem miłości, która nie zatrzymuje się na słowach, lecz staje się konkretnym darem z życia – aż do końca.