Rodzina Ledóchowskich, w której 29.04.1863 r. w Loosdorf, w Austrii przyszła na świat bł. Maria Teresa ledóchowskaMaria Teresa, była rodziną szlachecką i głęboko wierzącą. W młodości Maria Teresa była dziewczyną błyskotliwą i obdarzoną zdolnościami artystycznymi. Chociaż otrzymała gruntowne wychowanie kulturowe i religijne, lubiła światowe zabawy i żywiąc gorące pragnienie sławy, znajdowała upodobanie w uznaniach.

Łańcuch bolesnych wydarzeń otworzył młodą hrabiankę na nowe światło. Mając 16 lat przeżyła doświadczenie pierwszej nieodwzajemnionej miłości, która pozostawiła pustkę w jej sercu. W wieku 22 lat Maria Teresa zachorowała na ospę, na którą zmarł również jej ukochany ojciec, który zaraził się od niej. Dojrzała poprzez cierpienia, zwróciła się ku Bogu.

W 1885 r. objęła posadę na Dworze Księżnej Alicji Toskańskiej w Salzburgu. Wśród wielu wymagań i obowiązków, dama dworu nie przestała żyć głębokim życiem duchowym, które tutaj zaczęło nabierać nowego wymiaru. Spotkania z misjonarkami otworzyły ją na horyzonty misyjne, a słowa kard. Lavigerie zachęciły do zaangażowania się na rzecz dzieła antyniewolniczego: … Jeśli Bóg dał wam zdolności pisarskie, oddajcie je w służbę tej sprawie. Żadna inna nie jest bardziej święta niż ta.

Od tego momentu Maria Teresa poświęciła swój talent literacki sprawie niewolnictwa i misji. Zaczęła pisać artykuły i publikować czasopismo “Echo z Afryki”, wzbudzając w ten sposób wielkie zainteresowanie ruchem antyniewolniczym i misjami. Nie mogąc poświęcić wystarczająco czasu tej szlachetnej sprawie, w 1891 r. zostawiła stanowisko na Dworze i zaczęła szukać kobiet chętnych do współpracy w powstającym dziele.

Aby zapewnić kontynuację dzieła 29 kwietnia 1894 założyła Stowarzyszenie św. Piotra Klawera, które zostało zatwierdzone przez papieża Leona XIII i po 3 latach stało się zgromadzeniem zakonnym.

Działalność misyjna Marii Teresy Ledóchowskiej miała nowoczesny i zaskakujący charakter jak na tamte czasy. Założycielka zrozumiała, jak wielkie znaczenie mają środki masowego przekazu; organizowała konferencje i kongresy, otwierała drukarnie; starała się zaangażować wszystkich świeckich we współpracę misyjną Kościoła.

“Zadaniem mego życia i Zgroma-dzenia, do którego należę, jest budzić coraz większe zainteresowanie misjami i zakorzenić je we wszystkich sercach”.

Konferencja w Wiedniu, 1913 r.

Dzieło Misyjne Marii Teresy rozpowszechniło się i zostało docenione przez wielu biskupów i misjonarzy. Dnia 6 lipca 1922 r. w Rzymie, wyczerpana apostolską pracą odeszła do wieczności, gdzie miała nadzieję spotkać dusze, dla których poświęciła swoje życie. Matka Afryki to tytuł, z którym przejdzie do historii. Została ogłoszona błogosławioną w Niedzielę Misyjną 1975 r.